Na een paar weken trainen was het dan eindelijk zo ver, m'n eerste wedstrijd voor de Flames. Omdat ik niet gebracht kon worden door m'n familie wilde mijn coach me mee nemen naar de westrijd. Om 3 uur begon de wedstrijd, toen we daar aankwamen rond 2 uur zag het er erg goed uit voor ons team, NOT. Er waren om precies te zijn 10 speelsters en eentje zou later komen (2e helft uiteindelijk) en dat zou 11 maken. Na een fanatieke warming-up moesten we naar de scheidrechters komen, een line-up. Wist ik veel wat we daar moesten doen. Met de line-up checkt de scheids of iedereen scheenbeschermers heeft en al z'n sieraden af heeft. Dan wordt een voor een je naam op genoemd en moet je je numer laten zien. Als je dat laat zien moet de rest van het team in z'n handen klappen en een soort van liedje maken met je naam en rugnummer. Heeeeel anders als wat ik gewend was. Hier in Amerika als je een voetbalwedstrijd hebt, heb je ook alleen maar een veld van een school en verder niks. Dat betekend dat je thuis omkleed, je tas langs het veld bij de coach laat liggen en je stinkend naar huis gaat om te douchen. Nog een ding wat anders is als in Nederland, voordat de wedstrijd begint gaat iedereen dicht bij elkaar staat in een rondje, vertellen we elkaar dat we gaan winnen, een meisje roep: Flames on 3, 1,2,3 en dan schreeuwt iedereen FLAMES!

Nou na al deze nieuwe dingen begon de wedstrijd dan. Mijn positie, rechts midden. Ik dacht gelijk: wat een ellende. Ik bedoel ik ben best snel en kan best wel rennen, maar niet 90 minuten van de voren naar achteren en anders om, want dat is wat een middenvelder doet. En dat is de reden waarom ik liever een verdediger ben:p Anyway nog leuker was om een middenvelder te zijn met in je achterhoofd te weten dat het 30/35 graden is! Das het voordeel van Nederland, dat gebeurt niet zo vaak. En die ene keer dat het in Nederland zo warm was ging ik bijna tegen de vlakte, maar gelukkig was dat zaterdag niet zo. Uiteindelijk hebben we de westrijd verloren, volgens de coaches waren we wel beter maar we hadden maar 10 spelers. Toen onze 11de speler in de 2e helft kwam, was een kwartier eerder in de eerste helft iemand anders door d'r enkel gegaan en kon niet meer verder. Dan kwam er na de wedstrijd weer een andere gewoonte als wat je in Nederland is. Je gaat in dezelfde kring staan als het begin maar gilt dan iets in de zin van dat de tegenstander het goed gedaan heeft. Dan geef je de scheidsrechters een hand en staat de tegenstander in een rij achter elkaar en moet je ze allemaal een high five geven. Heel grappig om mee te maken.

Op de terug weg reed ik weer me de coach, nouja het is niet echt de coach, hij en z'n vrouw zijn de managers geloof ik maar hij is wel altijd bij de trainingen en helpt mee. En z'n vrouw stuurt alle mailtjes met informatie. En hun dochter zit in het team. Ik moest nog even wachten tot Andrea er was om me op te halen bij hun dus ging ik even binnen chillen. Het zijn echt hele aardige mensen, die vrouw had ik nog niet ontmoet dus die wilde van alles weten. Haar ouders zijn Indonesisch en spraken altijd Nederlands tegen haar. Ze kan het dus nu nog steeds verstaan maar niet goed spreken, dus ze antwoord in Engels. Toen ik daar was werd ik ook uitgenodigt mee te gaan naar een wedstrijd van het professionele team van San Jose (zegmaar Ajax maar dan 10x slechter), omdat iemand die eerst mee zou gaan niet kon. Ik was 6 uur thuis en werd kwart voor 7 al opgehaald, dus snel douchen en aankleden en alles. Het was echt leuk om die wedstrijd mee te maken. Ze hebben een stadion maar dat is niet echt heel groot. Er is een 'vak' waar de fans zitten, ze maken de hele wedstrijd geluid maar als de Amserdamse F-side en vak 410 het zien lachen ze de Earthquakes fans vierkant uit, maar het was echt leuk om heen te gaan. Wat je daar ook heb, net als hoe je dat op tv ziet, zijn al die mensen die van alles verkopen. Popcorn, hotdogs, drinken, etc. Gelukkig hadden de Earthquakes ook nog met 2-0 gewonnen, het schijnt dat ze normaal gesproken namelijk niet winnen, haha. Op de terugweg kreeg ik nog even een soort rondleiding door San Jose, we reden bijvoorbeeld langs the police department en langs de plek waar het nieuwe grote Earthquakes stadion moet komen. Ook was het leuk om een keer met 'echte' Amerikanen te zijn(tv hele dag aan, houden van eten, etc.) en om in een auto te zitten waar hippe muziek werd gedraait:p

Verder was dit weekend rustig en ben ik vandaag bezig geweest met huiswerk.

-xoxo- Suus